Weg van de drukte en loslaten

Zittend op de bergweide in het gras, geen wind, geen lawaai, pure stilte. Zo stelde de familie Gruber zich het afscheid van hun geliefde vader voor. Hans was ook een stil persoon, hij hield niet van drukte en jaren geleden had hij ook de kerk de rug toegekeerd. "Een geloof hoeft niets te kosten," zei hij tegen zijn kinderen, en naar een kerkhof wilde hij al helemaal niet. Dus legde Hans ook alles nauwgezet schriftelijk vast in zijn begrafenisakte.

En vandaag is de dag om afscheid te nemen, zoals Hans wenste, ver weg van de drukte.

Na een gezamenlijk gezongen lied door Markus, die lid is van de plaatselijke jodelclub, en het voorlezen van een zelfgeschreven gedicht door Yvonne, zijn vrouw, werd de as van elk familielid een voor een in de wind uitgestrooid. Geen foto's, geen geografische gegevens vastgelegd. As tot as, stof tot stof, eenvoudig en ongecompliceerd, zo wilde Hans het.